Karugtong ng Nakaraan

Lumipas na ang mga araw, linggo buwan at taon (nakatapos na nga ako ng High school e) pro ang nararamdaman ko ganon pa rin , ang pag-asa sa puso ko d pa rin nawawala(first love never dies nga ba? o dahil kahit kailan d ko sya inalis sa sistema ko.) Hirap pala ng ganun feeling para akong naghihintay sa wala, iisang bayan lang ginagalawan namin pro prang nsa ibang planeta sya dahil hindi mag krus-krus ang landas namin. Kaya ayun isang kabanata na nmn ng buhay ko ang sisimulan ko bilang isang estudyante ng kolehiyo, bagong buhay, bagong eskwelahan, bagong tropa, may bago rin kayang lovelife ang naghihintay sakin d2? (dahil till now d pa rin ako maka move-on). Hay! college na pala ako ganun kabilis lumipas ang panahon (wish ko lng sana ganon rin kabilis lumipas ang sakit pag nasaktan ka.) masaya naman, ang bago kong tropa okey lang din jologs type pa rin pro mga study hard, no hanky panky attitude (jologs nga e kya nagsusunog ng kilay). Masaya, magulo at mas seryoso ang buhay kolehiyo, aral bahay ang habit ko (kailangan kong mag aral ng todo kc d ako gifted child na alam na lahat) at sa bwat pag lipas ng araw andyan ang mga ka tropa kom, sa sya sa lungkot isama mo na pati ang mga okasyon. Akala ko masaya na ko sa ganung life pro hinde hirap pala ng walang jowa lalo na kapag may occasions (valentine esp.) Bakit nga ba d ko subukan muli baka this time maging okey na ang lahat, baka this time makalimutan ko na sya (yah! i still loved him). Sabi nga ni Lord humiling ka at pagbibigyan kita kaya ayun me naloko naman sa byuti ko, and i started to fall in love again, but when the days gone by parang may kulang pa rin? parang may hinahanap rin ako, parang d pa rin kumpleto ang lahat,?bakit d pa rin ako masaya sa kanya? At lahat ng tanong na yun nasagot...dahil till know d pa rin ako makamove-on from my past, kaya siguro d ko maibigay ng buo ang puso ko sa iba kc andun pa rin sya pag aari nya pa rin to....Mahirap, masakit lalo na kapag alam mong d lang ikaw ang nakakaramdam ng kakulangan, at alam mong may nasasagasaan kang ibang tao. Maraming beses ko sinubukang kalimutan ang lahat, ilang beses ko na rin sinabi sa sarili ko parte lang sya ng kabataan ko, pro hinde..hindi maalis alis kahit anong gawin ko, im still waiting. Kailangan ba sa pag ibig laging may nasasaktan para malaman mo ang importansya? Siguro nga... At dahil sa nararamdaman ko d ko rin matiis na gumagamit ako ng ibang tao para lang makalimot kaya ayun nag decide na lang ako na iwan sya at humingi ng dispensa at magpasalamat sa lahat ng pagtyatyaga nya. Ewan ko cguro panahon na lang makapagsasabi kung kelan nga ba ang tamang panahon para makalimot and i pray na sana dumating na un ang hirap eh..